Çanakkale: Bir Milletin Yeniden Doğuşu

Tarih bazen öyle anlar yazar ki, sadece bir savaşın değil bir milletin kaderinin değiştiği günleri anlatır. İşte 18 Mart, Türk milletinin belleğinde böyle bir gündür.
Çanakkale Deniz Zaferi yalnızca askeri bir başarı değil; inancın, fedakârlığın ve vatan sevgisinin tarihe kazınmış destanıdır.
1915 yılında dünyanın en güçlü donanmaları, Çanakkale Boğazı’nı geçerek İstanbul’a ulaşmak ve Osmanlı Devleti’ni savaş dışı bırakmak istiyordu. Ancak hesap edemedikleri bir şey vardı: Bu toprakları vatan yapan milletin iradesi.
Çanakkale’de yalnız askerler değil; öğretmenler, öğrenciler, köylüler, gençler ve henüz bıyığı terlememiş delikanlılar omuz omuza savaştı. Anadolu’nun dört bir yanından gelen insanlar aynı siperde, aynı kaderi paylaştı. Çünkü biliyorlardı ki Çanakkale geçilirse vatanın kalbi de düşecekti.
İşte o günlerde Türk askeri, imkânsız denileni mümkün kıldı. Nusret mayın gemisinin döktüğü mayınlar ve kahraman askerlerin direnişiyle düşman donanması geri çekilmek zorunda kaldı. Tarih, o günü “Çanakkale Geçilmez” sözüyle kayda geçirdi.
Çanakkale aynı zamanda bir liderin doğuşuna da sahne oldu. Anafartalar’da gösterdiği üstün komuta yeteneğiyle öne çıkan Mustafa Kemal Atatürk, askerlerine verdiği şu emirle tarihin en büyük fedakârlık örneklerinden birini ortaya koydu:
“Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum.”
Bu söz, Çanakkale ruhunun özüdür. Çünkü o cephede savaşanlar bir gün yaşayabilmek için değil, bir millet sonsuza kadar yaşayabilsin diye canlarını feda ettiler.
Bugün bize düşen görev, Çanakkale’yi sadece anmak değil anlamaktır. O ruh; birlik, dayanışma ve vatan sevgisidir. Farklılıklarımızı bir kenara bırakıp aynı bayrağın altında buluşabilme iradesidir.
18 Mart’ı anarken, başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere tüm şehitlerimizi rahmet ve minnetle anıyoruz. Çünkü biz biliyoruz ki bu topraklar bize miras değil, emanet olarak bırakılmıştır.
Ve o emanetin üzerinde hâlâ aynı söz yazılıdır:
Çanakkale Geçilmez.